قیمت تیلاپیا قبل از مقررات جدید که انتظار می رود افزایش برداشت محصول را افزایش دهد، ثابت می ماند

قیمت تیلاپیا بدون تغییر باقی مانده است، اما ریتم معاملات شروع به تغییر کرده است. در هفته 18، قیمت کلی 500 تا 800 گرم تیلاپیا در استخرهای ماهی چین ثابت ماند، بدون اینکه نوسانات قابل توجهی در قیمت مواد اولیه اعلام شده توسط کارخانه های فرآوری انجام شود. بازار در انتظار یک متغیر است: قانون جدید شیلات، که به طور رسمی از اول ماه مه اجرا می شود.

   هسته اصلی این سیاست محدودیت های زیست محیطی ارتقا یافته است. مقررات جدید انتشارات آبزی پروری را تحت مدیریت سخت گیرانه تری قرار می دهد و حد بالایی را برای شاخص هایی مانند مواد جامد معلق، نیاز شیمیایی اکسیژن (COD)، نیتروژن کل و فسفر کل تعیین می کند. مزارعی که استانداردها را رعایت نکنند با جریمه یا حتی تعطیلی مواجه خواهند شد. دامنه اجرا از الزامات صادراتی اصلی-ش به کل سیستم ملی آبزی پروری گسترش یافته است.

انتظار واضحی در تجارت کوتاه مدت-ممکن است: برخی از کشاورزان ممکن است ماهی خود را قبل از ماه مه برداشت کنند. رسانه‌های محلی قبلاً در این مورد گزارش کرده‌اند و نشان می‌دهند که برداشت زودهنگام می‌تواند خطرات بازرسی انتشار گازهای گلخانه‌ای را دور بزند. اگر این رفتار متمرکز باشد، عرضه بازار ممکن است در کوتاه مدت افزایش یابد و فشار نزولی بر قیمت ها وارد کند.

   کارخانه های فرآوری در خرید خود محتاط هستند. قیمت‌های فعلی ثابت هستند، اما هیچ فعالیت ذخیره‌سازی قابل توجهی وجود نداشته است. تمرکز در درجه اول بر هضم موجودی موجود و رفع نیازهای فوری است. اگر محموله‌های ماهی زودتر از موعد مقرر افزایش یابد، کارخانه‌های فرآوری ممکن است قیمت خرید خود را کاهش دهند که منجر به نوسانات قیمت در کوتاه‌مدت می‌شود.

زنجیره صادرات چین هنوز تحت تاثیر قرار نگرفته است. شرکت‌های فرآوری صادرات قبلاً غربالگری پیوند آبزی پروری را تکمیل کرده بودند و مزارع غیرمنطبق مدت‌هاست که از زنجیره تأمین حذف شده‌اند. مواد خام صادراتی کنونی عمدتاً از مزارع منطبق بر آن می‌آیند، که باعث می‌شود در کوتاه‌مدت اختلال در عرضه یا افزایش قابل توجه هزینه‌ها بعید باشد. قیمت ها در بازار آمریکا نیز ثابت مانده است. در هفته هفدهم، قیمت عمده فروشی ماهی تیلاپیا منجمد از چین در بازار ایالات متحده در سطوح قبلی باقی ماند و موجودی هنوز در حال هضم است. خریداران بیشتر بر مدیریت موجودی متمرکز هستند و خریدهای آتی را گسترش نداده‌اند، زیرا معاملات عمدتاً با هدف حفظ پوشش موجود است.