اطلاعاتی در مورد تیلاپیا

تیلاپیا به دلیل رشد سریع، تحمل محیطی و سهولت پرورش، شناخته شده است، که باعث شده است به طور گسترده ای پرورش داده شود و در بسیاری از مناطق آب شیرین و آب های شور در سراسر جهان معرفی شود. آنها معمولاً در آب های کم عمق مانند دریاچه ها، رودخانه ها و برکه ها زندگی می کنند، اما می توانند در آب های کوچک یا شالیزارهای برنج نیز زنده بمانند. آنها Euryhaline هستند، به این معنی که می توانند در سطوح مختلف شوری در مصب ها و مناطق نزدیک ساحل زندگی کنند. آنها می توانند با دمای 12 تا 45 درجه سانتیگراد سازگار شوند و توانایی قوی برای رشد دارند، به ویژه در آب هایی با اکسیژن محلول پایین. این باعث شده است که آنها در بسیاری از مکان ها به یک گونه مهاجم تبدیل شوند و در لیست 100 گونه مهاجم بیگانه برتر جهان قرار بگیرند. بیشتر تیلاپیا همه چیزخوار هستند و عمدتاً از گیاهان آبزی و ریزه ها تغذیه می کنند.

ماهی تیلاپیا دارای بدنی فشرده، پشتی بلند و بدنی ضخیم است که از نظر ظاهری شبیه ماهی ماندارین یا ماهی است. بدن آنها از فلس های سیکلوئید پوشیده شده است. آنها دارای سر کوچک، دهان بزرگ، لب های کلفت و دندان های تیز و ظریف در داخل دهان هستند، اما هالتر ندارند. باله های پشتی و مقعدی آنها خارهای سختی دارد و پرتوهای باله ای قوی و تیز و دارای لکه های سیاه و سفید است. تیلاپیا عمدتاً در لایه‌های میانی و پایینی آب زندگی می‌کند و دامنه فعالیت آن‌ها با اندازه و دمای آب متفاوت است. تیلاپیا الگوی فعالیت روزانه خاصی از خود نشان می دهد: در صبح زود، با افزایش تدریجی دمای آب، آنها اغلب به صورت گروهی در لایه های میانی و پایینی شنا می کنند. در ظهر، آنها تا نزدیک سطح بالا می آیند، و به سرعت شیرجه رفتن به پایین زمانی که مزاحم. از بعد از ظهر تا عصر، آنها به تدریج به لایه های میانی و پایینی فرو می روند. و در شب در پایین می مانند.

ماهی تیلاپیا یک ماهی خوراکی مهم است که به دلیل گوشت خوشمزه، ساختار فیبر ماهیچه ای متراکم، استخوان های داخل عضلانی اندک و محتوای غنی از پروتئین، اسیدهای آمینه و مواد معدنی ارزشمند است. بیش از ده گونه به طور گسترده پرورش داده می شود. همچنین می توان آن را به ماهی تیلاپیا احشایی، فیله تیلاپیا و غیره تبدیل کرد.