مطالعه پتانسیل رژیم غذایی «آبی» غذاهای دریایی را نشان می دهد

مطالعه پتانسیل رژیم غذایی «آبی» غذاهای دریایی را نشان می دهد

طبق مقاله ای که امروز در مجله Communications-Earth and Environment منتشر شد، غذاهای دریایی پایدار می توانند مواد مغذی بیشتری نسبت به گوشت گاو، گوشت خوک و مرغ فراهم کنند و در عین حال انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که سیاست‌هایی که جایگزینی پروتئین‌های حیوانی دیگر را در رژیم غذایی غذاهای دریایی ترویج می‌کنند، ممکن است امنیت غذایی آینده را بهبود بخشد و به مبارزه با تغییرات آب و هوایی کمک کند.

برای برآورده شدن رشد جمعیت، رژیم غذایی جهانی انسان باید مغذی تر باشد و در عین حال ردپای آب و هوایی آنها را کاهش دهد. غذاهای دریایی به عنوان منبع خوبی از پروتئین، اسیدهای چرب، ویتامین ها و مواد معدنی شناخته شده اند و تحقیقات قبلی مزایای زیست محیطی بالقوه جایگزینی غذاهای دریایی را به جای گوشت در رژیم غذایی نشان داده است. با این حال، استراتژی‌های غذایی آینده که به دنبال کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند، اغلب رژیم‌های غذایی «سبز» مبتنی بر گیاه را ترویج می‌کنند و پتانسیل رژیم‌های «آبی» مبتنی بر غذاهای دریایی را نادیده می‌گیرند.

پیتر تایدمر از دانشگاه دالهوسی در هالیفاکس، کانادا، الینور هالستروم از موسسه تحقیقات سوئدی در گوتنبرگ، سوئد، و تیم آنها اهمیت جهانی غذاهای دریایی صید وحشی و پرورشی را از منابع ماهیگیری و آبزی پروری در مقیاس بزرگ در سال 2015 تجزیه و تحلیل کردند. تراکم مواد مغذی و تاثیر آب و هوا

این تیم دریافت که ماهی قزل آلا، شاه ماهی، ماهی خال مخالی و آنچوی صید شده وحشی، و همچنین صدف‌های پرورشی و صدف‌های پرورشی، کمترین تأثیر آب و هوا را به دلیل ارزش غذایی مشابه دارند. نیمی از غذاهای دریایی مورد تجزیه و تحلیل نسبت به گوشت گاو، خوک و مرغ دارای مواد مغذی تر بودند و انتشار گازهای گلخانه ای کمتری داشتند. تفاوت در روش های تولید و برداشت می تواند تفاوت زیادی در تأثیر آب و هوای هر گونه ایجاد کند. برای کاهش بیشتر انتشار گازهای گلخانه‌ای، این تیم توصیه می‌کند که شیلات از تکنیک‌های ماهیگیری کم‌مصرف، بازسازی ذخایر تخلیه شده، پرورش ماهی‌ها و صدف‌های نخورده بیشتر و شناسایی منابع سازگار با آب و هوا برای تغذیه ماهی استفاده کنند.

این مطالعه بر انتشار گازهای گلخانه ای به جای تأثیرات بالقوه بر اکوسیستم متمرکز بود، اما یافته ها همچنان پتانسیل غذاهای دریایی را برای ارائه یک منبع غذایی سازگار با آب و هوا، پایدار و غنی از مواد مغذی نشان می دهد. محققان استدلال می‌کنند که سیاست‌های کمک به مبارزه با تغییرات آب و هوایی و رژیم‌های غذایی نامناسب باید مصرف پایدار غذاهای دریایی را ترویج کند.