غذاهای دریایی ژاپنی به بازار چین نمی آیند

از ماه می سال جاری، مقامات گمرکی چین ثبت شرکت‌های ژاپنی غذاهای دریایی را متوقف کرده‌اند که نه تنها بر تولیدکنندگان، بلکه بر شرکت‌های پردازش و ذخیره‌سازی نیز تأثیر می‌گذارد. این نشان دهنده تغییر قابل توجهی از محدودیت های قبلی، تشدید اقدامات علیه واردات غذاهای دریایی ژاپن است.

در آگوست 2023، ژاپن تخلیه فاضلاب هسته ای تصفیه شده را به اقیانوس آرام آغاز کرد، تصمیمی که با مخالفت بین المللی روبرو شد. در پاسخ، چین بلافاصله واردات محصولات آبزی ژاپن را به حالت تعلیق درآورد و نظارت بر تشعشعات را در مناطق دریایی اطراف تشدید کرد.

حتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که در ابتدا از تخلیه آلودگی ژاپن حمایت می‌کرد، اکنون نگرش خود را تغییر داده است. بر اساس گزارش‌ها، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با آزمایش‌هایی دریافت که مواد مضر موجود در آب‌های زیرزمینی در 21 منطقه ژاپن از استانداردها فراتر رفته و میزان مواد مضر در خون ساکنان برخی مناطق حتی بیش از 80 برابر میانگین بوده است.

آخرین محدودیت ها نشان دهنده رویکرد جامع تری در مقایسه با اقدامات قبلی است. پیش از این در حالی که واردات مستقیم ممنوع بود، واردات غیرمستقیم از طریق سایر کشورها و با برندهای جایگزین ادامه داشت. اقدامات جدید به طور کلی ثبت شرکت های ژاپنی غذاهای دریایی را حذف می کند و هرگونه تلاش برای واردات در آینده را غیرقانونی و مشمول مجازات های شدید می کند.

این تشدید محدودیت ها در درجه اول واکنشی به تخلیه مداوم فاضلاب ژاپن است که نگرانی های زیست محیطی و ایمنی را افزایش داده است. پدیده های محیطی غیرمعمول مختلفی در ژاپن گزارش شده است، مانند افزایش موارد مسمومیت غذایی و مرگ انبوه ماهی ها، همزمان با این ترشحات.

علاوه بر این، این وضعیت روابط بین‌المللی را نیز تحت تأثیر قرار داده است و اقدامات ژاپن به دلیل تأثیرات بالقوه زیست‌محیطی مورد انتقاد قرار گرفته است. پیامدهای اقتصادی برای ژاپن قابل توجه است، زیرا چین واردکننده اصلی غذاهای دریایی ژاپن بوده است و بیش از 40 درصد از صادرات غذاهای دریایی ژاپن را در سال 2022 به خود اختصاص داده است. با بسته شدن بازار چین، ژاپن با ضررهای اقتصادی قابل توجهی مواجه است و به دنبال بازارهای جایگزین است. کشورهایی مانند روسیه و تایلند نیز محدودیت هایی را اعمال کرده اند که صنعت غذاهای دریایی ژاپن را بیشتر منزوی کرده است.

جالب اینجاست که ایالات متحده و ویتنام مواضع متفاوتی دارند. ایالات متحده تعداد زیادی رستوران ژاپنی دارد که به طور بالقوه می توانند برخی از غذاهای دریایی مازاد را جذب کنند، در حالی که ویتنام به واردات غذاهای دریایی ژاپنی ادامه می دهد که دلایل آن مشخص نیست.

از آنجایی که ژاپن به دنبال راه هایی برای کاهش تأثیر این تحریم ها و بازگشایی بازارهای تحت تأثیر است، این موضوع همچنان بحث برانگیز است و منعکس کننده تنش های ژئوپلیتیک گسترده تر و نگرانی در مورد ایمنی محیط زیست و سلامت عمومی است.