< img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=3643594122622569&ev=PageView&noscript=1" />

ریولوژی صدف و ساختار 2

Oct 20, 2020

پیام بگذارید

دستگاه گوارش شامل دهان، مری زبان دندان، دستگاه گوارش، آنوس، و غدهای گوارشی لوازم جانبی است. در میان آن ها زبان دندان عضو ویژه ای برای خوردن و آسیاب کردن غذا صدف است و یکی از پایه های مهم طبقه بندی است.


صدف توسط آبشش و ریه تنفس می کند. گونه های آبزی دارای آبشش هستند که معمولاً از کشش پوست روی سطح داخلی گوشته تشکیل می شوند و آبشش های بومی نامیده می شوند. هر قطعه آبشش دارای فیلامنت های آبشش در دو طرف یا یک طرف شفت آبشش است و سیلیا بر روی آبشش ها رشد می کند. با توجه به حرکت سیلیا، آب تنفس از طریق آبشش ها برای تبادل گاز در یک خط خاص جریان دارد. در برخی گونه ها آبشش های اصلی ناپدید می شوند و سطح پوست یا آبشش های ثانویه (آبشش های خلفی) بر روی سطح پوست برای تنفس تشکیل می شوند. بخشی از گوشته گونه های زمینی یک محفظه ریوی متراکم ورین دار را برای تنفس در هوا تشکیل می دهد.


سیستم گردش خون به طور کلی از نوع لوله باز است، اما در لوله های شریانی و وریدی سفالوپود پیشرفته توسط کپسول ها به هم متصل می شوند تا به انواع لوله بسته تبدیل شوند. مرکز گردش خون صدف قلب است. قلب دارای ۱ بطن و ۱، ۲ یا ۴ اوریکل است. خون حاوی هموسینین است و به طور کلی بی رنگ است. تنها چند گونه مانند کاکل دوسالان و سرخک های گاستروپود دارای هم هستند و خون قرمز است.

ارسال درخواست