فناوری هدایت شده سبک در حال تغییر شکل روش‌های ماهیگیری است.

در سال های اخیر، جهت نوآوری در فن آوری شیلات تغییر کرده است. موسسات تحقیقاتی و شرکت‌های فناوری بیشتر و بیشتر بر روی ابزاری ملایم‌تر تمرکز می‌کنند-فناوری سبک-. از تله‌های نورانی و سیستم‌های فرار هوشمند گرفته تا تجهیزات ماهیگیری با هدایت نوری برای کریل قطب جنوب، محققان در حال بررسی این هستند که چگونه طول موج‌های مختلف، سطوح روشنایی و روش‌های استقرار نور می‌توانند بر رفتار ماهی تأثیر بگذارند.

برای مدت طولانی، توسعه تجهیزات شیلات در درجه اول بر بهبود نرخ صید متمرکز شده است، در حالی که فناوری سبک تلاش می کند تا مشکل را از منظر رفتاری برطرف کند. ماهی ها سیستم های بصری خاص خود را دارند، اما طراحی سنتی وسایل ماهیگیری اغلب ادراک انسان را بر نحوه درک ماهی از محیط اولویت می دهد. در آب دریا، انتشار نور به طور قابل توجهی با هوا متفاوت است. نور قرمز و نارنجی ترجیحاً با افزایش عمق جذب می شوند، در حالی که نور آبی می تواند به لایه های عمیق تر نفوذ کند. بنابراین، منابع نور مصنوعی می‌توانند محرک‌های بصری را که کمتر در محیط طبیعی آن‌ها دیده می‌شود، به زندگی دریایی ارائه دهند، بنابراین بر شنا، تجمع یا رفتارهای اجتنابی آن‌ها تأثیر می‌گذارند.

با این حال، گونه‌های مختلف واکنش‌های متفاوتی به نور نشان می‌دهند و این تحت تأثیر عواملی مانند فصل، عمق آب، کدورت آب، چرخه تولید مثل و سطوح تنش است. بنابراین، فناوری نور نمی تواند نتایج یکسانی را در همه شیلات به دست آورد. فن آوری روشنایی اغلب در وسایل ماهیگیری ثابت موثرتر از وسایل متحرک مانند ترال است. عملیات ترال باعث ایجاد سر و صدا، تغییرات فشار آب، تلاطم و اختلالات مکانیکی می شود که باعث می شود ماهی استرس بالا و رفتار غیرقابل پیش بینی را تجربه کند. در محیط‌های ثابت ماهیگیری مانند تله‌های خرچنگ و تله‌های طعمه، جانداران دریایی می‌توانند طبیعی‌تر به این ابزار نزدیک شوند و اثر هدایتی نور پایدارتر است.

در آینده، توسعه فناوری روشنایی عمیقاً با هوش مصنوعی، حسگرها و سیستم های تجزیه و تحلیل داده ها ادغام خواهد شد. در حالی که فناوری روشنایی نمی تواند همه مشکلات را حل کند، امکانات جدیدی برای بهبود انتخاب ماهیگیری، کاهش اثرات زیست محیطی و افزایش مزایای اقتصادی شیلات ارائه می دهد.